خانه مجموعه مقالات آنکه یک عمر گفت مهدی جان { چاپ شده در روزنامه سراسری آفتاب یزد }

خبرنامه

نام ونام خانوادگی:

پست الکترونیکی:

لوگوی ما

لینک به وب سایت بانک سخنرانی های شهید شیخ احمد کافی (ره)

لینک به وب سایت بانک سخنرانی های شهید شیخ احمد کافی (ره)


 

آنکه یک عمر گفت مهدی جان { چاپ شده در روزنامه سراسری آفتاب یزد }

این مقاله در روزنامه سراسری آفتاب یزد در روز شنبه مورخه 24 / 4 / 1391 چاپ شده است.

آنکه یک عمر گفت مهدی جان

واعظ عالیقدر حضرت حجت الاسلام والمسلمین شهید حاج شیخ احمد کافی خراسانی یکی از خطبای مشهور و سخنوران نامی معاصر است که هنوز هم بعد از گذشت سی وچهار سال از عروج وشهادت او نام و یاد و خاطره وی در اذهان دوستداران و محبّین مکتب اهلبیت (علیهم السلام )زنده و جاوید است .

وی در روز جمعه اول خرداد سال یکهزار و سیصد و پانزده هجری شمسی در مشهد چشم به جهان گشود و در خانواده ای که سرشار از عشق و ارادت به خاندان پیامبر (ص) و مهرورزی به حضرت علی (ع) و فرزندان او بود  نشو و نما یافت .

مرحوم کافی بعد از طی دوران دبستان درسال یکهزار و سیصد و بیست و هفت وارد حوزه علمیه نواب مشهد شد و از محضر اساتید آن حوزه بهره مند گردید .

وی در سال یکهزار و سیصد و سی و سه تحت اشراف پدر بزرگش حضرت آیت الله حاج میرزا احمد کافی که از علمای یزدی ساکن خراسان بود به نجف اشرف عزیمت نمود. وی طی پنج سال اقامت در نجف اشرف از محضر بزرگانی چون حضرت آیت الله العظمی سید ابوالقاسم خویی ، آیت الله سید محسن حکیم ، آیت الله سیدمحمود شاهرودی ، آیت الله حسین راستی کاشانی ، آیت الله شهید سید اسدالله مدنی (شهید محراب ) کسب فیض کرد و از خرمن دانش و معرفت آنان خوشه چینی نمود .

وی درسال یکهزار و سیصد و سی و هشت بنا به توصیه استاد خویش حضرت آیت الله مدنی (ره)  نجف اشرف را ترک و عازم مشهد شد .

بعداز ازدواج با صبیه ارشد حضرت آیت الله سید حسین موسوی شاهرودی جهت ادامه تحصیل به قم آمد . اواخر سال یکهزار و سیصد و چهل و دو به اصرار برخی از دوستان به تهران عزیمت نمود و در محله قنات آباد در خانه ای استیجاری سکنی گزید و پس از مدتی به محله امیریه آمد و تا پایان حیات خویش در آنجا اقامت داشت . مرحوم کافی علاوه بر منابر خود صبح های جمعه در منزل خویش جلسه دعای ندبه را برگزار می کرد .

پس از مدتی به دلیل استقبال گسترده مردم و کمبود جا در منزل ایشان زمین مهدیه تهران خریداری و در بهمن ماه یکهزار و سیصد و چهل و هفت کلنگ آن توسط آیت الله مدنی (ره) به زمین زده شد و با فعالیت های شبانه روزی مرحوم کافی ساختمان آن احداث گردید و مهدیه تهران محفل دلدادگان خاندان عصمت وطهارت و شیفتگان حضرت مهدی (عج) گردید . صفای باطن و اخلاص مرحوم کافی در احداث مهدیه تهران باعث شده تا این بنای عظیم پس از گذشت چهل و چهارسال از زمان تأسیسش میعادگاه منتظران ولی عصر(عج) و  علاقه مندان به فرهنگ مهدوی باشد .

مرحوم کافی را نه تنها بنیانگذار مهدیه تهران بلکه مؤسس بسیاری از مهدیه های سراسر کشور باید دانست .

اگر وی را بزرگترین مروج فرهنگ مهدویت درعصر حاضر بدانیم سخن به گزاف نگفته ایم . دراین باره می توان به سخن مرجع عالیقدر شیعه حضرت آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی (ره) درباره مرحوم کافی استناد کرد که فرمودند :

«درتاریخ یاد ندارم کسی همانند مرحوم کافی نام حضرت ولی عصر را زنده کرده باشد »

عشق وافر و دلدادگی شورانگیز او نسبت به حضرت مهدی (عج) باعث شد که وی در این مسیر سر از پا نشناسد و عاشقانه در سوق دادن مردم به سوی معنویات و امام عصر (عج) از هیچ تلاش و کوششی دریغ نورزد.

مرحوم کافی در ترویج احکام شریعت محمدی وکشاندن مردم به خصوص نسل جوان به جانب دین و دینداری نقش ارزنده ای ایفا کرد .

وی در سخنرانی ها و منابر خود پروانه وار می سوخت تا نسل جوان را از انحرافات و کج روی ها دور سازد و سخنان از دل برآمده اش لاجرم بردل و جان مخاطبانش می نشست و اخلاص و سوز درونی او کارگر می گشت و انقلابی عظیم و تحولی عمیق در دل مستمعین سخنانش ایجاد می نمود . چه بسیار جوانان آلوده و افراد دور افتاده از معنویات که تحت تأثیر کلام جذاب و نصایح مشفقانه او قدم در مسیر حقیقت و بندگی نهادند و به سوی معرفت روی آوردند و برای همیشه دست از معصیت و نافرمانی حضرت حق برداشتند .

مبارزه با بی حجابی و بی بندوباری ، ستیز با مظاهر غیر دینی و افکار انحرافی از اقدامات شجاعانه او در دوران خفقان ستمشاهی بود که در سخنان و نوارهای به جا مانده از وی مشهود است .

وی بدون هیچ واهمه ای به مقابله با فساد و انحرافات جامعه آن روز می پرداخت و در سخنان خود با بی پروایی تمام به هرزگی ها و نابسامانی های موجود در جامعه می تاخت و با کنایات و اشارات خود  رژیم  شاهنشاهی را مخاطب خویش می ساخت .

حمایت و پیروی او از علما و مراجع برهمگان روشن است کما این که در اردیبهشت پنجاه و هفت در روز شهادت حضرت فاطمه ( علیها سلام ) در مهدیه تهران در حضور چندین هزار نفر جمعیت نام امام خمینی (ره) را با خروش خویش برفراز منبر فریاد زد و ایشان را بزرگ مرجع شیعه و افتخار اسلام و قرآن معرفی نمود .

اگر مرحوم کافی را واعظی بدانیم که د امر وعظ و خطابه و خواندن دعای ندبه اهتمام داشته است جفایی نابخشودنی درحق وی نموده ایم.

وی در کنار وعظ و خطابه و تبلیغ معارف دینی در فعالیت های اجتماعی بسیار کوشا بود . تأسیس چندین درمانگاه و رسیدگی به کار محرومین و رسیدگی به ایتام از اقدامات او به شمار می آید . احداث چاه آب در یکی از روستاهای مدینه وکمک به سادات شیعه در سفرهای حج نمونه ای دیگر از اقدامات ارزنده ی او می باشد .

زندان ، تبعید یک ساله به ایلام و چندین مرحله ممنوع المنبر شدن طبق اسناد بدست آمده از ساواک رژیم پهلوی همگی گواه براین است که مرحوم کافی یکی از روحانیون پرکار و پرتلاش در عرصه فعالیت های دینی وسیاسی و اجتماعی بوده است .

اسناد موجود بدست آمده از ساواک وحشت و هراس رژیم ستمشاهی را از اقدامات و فعالیت های این مرد بزرگ نشان می دهد .

سرانجام این بلبل خوش الحان بوستان اهلبیت در پی امتثال اوامر امام خمینی (ره) مبنی بر عدم برگزاری جشنهای نیمه شعبان به جهت اعتراض به حکومت شاهنشاهی تحت فشار عمال رژیم مجبور به مسافرت اجباری به مشهد مقدس شد و صبح روز جمعه مورخ سی ام تیرماه سال پنجاه و هفت که مصادف با نیمه شعبان و تولد امام زمان (عج) بود در یک اقدام از پیش طراحی شده و تصادفی مشکوک جان به جان آفرین تسلیم کرد و در روز میلاد معشوقش حجت بن الحسن (عج) و در ساعات و لحظاتی که  یک عمر در فراق دلدار خویش دعای ندبه می خواند و ناله ی فراق سرمی داد روح عاشق و بیقرارش به عالم ملکوت عروج کرد . پیکر مرحوم کافی علیرغم وصیت او با اجبار و فشار عوامل رژیم در آرامگاه  خواجه ربیع مشهد به خاک سپرده شد .

تربت پاکش همواره مورد توجه دوستداران او و ارادتمندان به خاندان عصمت و طهارت بوده و هست و هنوز هم کمتر کسی است که به مرحوم کافی ارادت و علاقه داشته باشد و به مشهد مقدس تشرف یابد و آرامگاه  او را زیارت نکند.

صداقت در گفتار و خدمت صادقانه مرحوم کافی در پیشگاه خاندان پیامبر (ص) سبب شده است که چراغ یاد و محبت او در قلوب مردم کم فروغ نگردد و از او به نیکی و شایستگی نام برده شود .

سخن در وصف مرحوم کافی فرصتی دیگر را می طلبد که حق او نیز دراین مختصر ادا نخواهد شد .

به روان پاکش درود می فرستیم و یاد اورا در آستانه سالگرد شهادتش ( نیمه شعبان ) گرامی می داریم  . رضوان و رحمت الهی بر او  باد .

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق                                          ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما

                                                                                                      

سعید رضا ابهت – یزد

تیرماه 91

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
بروز رساني